Ik ben op rak

Als je goed kijkt zie je in de verte een cruiseschip. Dat betekent dat er in Gisborne een speciaal marktje is waar Cobie graag zonnekleppen koopt voor de golf gemeenschap.



Zo ook nu; middels een intercontinentale koopverbinding drie kleppen gekocht. De verkoopster herinnerde zich Cobie nog goed en ze stond te hippen van de lol dat ze nu op deze manier kleppen aan haar verkocht.



Op de zaterdag dat ik voor het eerst in een tent ging slapen was er in Gisborne een grote  show met de naam Wings and Wheels. Hier staat Maarten met de kinderen te kijken bij een oud vliegtuig dat wordt gerestaureerd.



Ook waren er oude motoren te zien.



Een privé persoon die een oude straaljager heeft en er mee vliegt; ook nu.



Een stuntteam Harvards liet een staaltje van hun kunnen zien.



De piperband blies er heel Schots op los.



De luchtmacht kwam langs om een helicopter te showen.



Het stuntteam zet de rookpotten aan.



Een leuk oud autootje.



Ik zet voor het eerst de tent op in Gisborne; staat er goed bij.



Biefstuk met groente teriyaki, mijn eerste zelf bereide maal.

Op weg naar de volgende stop; Napier. Eerst koffie drinken bij deze leuke uitspanning in Morere hot springs.

Dan door naar Wairoa; plantsoen langs de rivier.





Aan de andere kant van de rivier een leuk voorbeeld van de vreemde bomen die hier groeien.





Ook in Wairoa leuke oude huizen.



En een grappig kerkje.



Bakker Olsen zorgt voor mijn. lunch in de vorm van een appelcarreetje.



Een Maori gezin naast me.



Na de tent te hebben opgezet in Napier door naar Hastings. Dat stond op mijn todo lijst. Het is een plaatsje zoals alle andere in NZ maar hier hadden ze alle koopstraten versierd met hangende plantenbakjes. Heel mooi.



In het centrum standbeelden van schapen bij de klokkentoren.



En een trein die dwars door een fontein leidt; heel bijzonder.





Hastings staat ook bekend om zijn wijn; even een glaasje wezen halen bij de producent; Trinity Hills. Heel lekkere Pinot noir.



Terug naar Napier; een lolbroek heeft deze naam verzonnen voor een hostel.



Napier werd in 1931 helemaal verwoest door een aardbeving.  Vandaar dat de stad beroemd is door zijn vele Art Deco huizen die bij de wederopbouw werden neergezet.



Kennelijk zijn onze oosterburen hier ook naartoe gegaan.



Een van de gezellige (maar op zondag uitgestorven) winkelstraatjes.



Art Deco kroeg.



Kennelijk is het een ding om vier flesjes Corona in een bak water te bestellen.



Omdat het zondag was hier een Burger gegeten.



Dit zelfde beeld staat in Gisborne ook; is iemand rijk geworden van de afgietsels.



Van Napier naar Upper Hutt. In Dannevirke staat deze namaak Deense molen.



Onderweg ook nog gestopt in Masterton; geen verschil met de andere steden vol met winkels van. bekende winkelketens behalve dit romeins aandoend gedrocht. Toch iets bijzonders.


Nu op de camping in Upper Hutt. Rotsachtige bodem, veel wind en sandflies (veel stekende mugjes). Maar de leuke betonververs naast me en een glaasje wijn maken veel goed. Morgen naar Martinborough om te ontdekken waarom het de hoofdstad van de pinot noir in NZ wordt genoemd.