Akaroa - Christchurch
Van Timaru naar Akaroa koffie gedronken
in het plaatsje Rakaia; daar hebben ze kennelijk iets met zalm.
Akaroa ligt aan de krater van een oude vulkaan; de krater is volgelopen en staat in verbinding met de oceaan.
Toen ik er was lagen er twee grote cruiseschepen voor anker en er waren roeiwedstrijden in drakenkano's. Dat betekende wel dat het kleine plaatsje echt enorm druk was.
De kanoteams waren van alle leeftijden cq dames en heren. Hier een wat rijper damesteam. Zag er erg gezellig uit.
Voorop zit iemand die met een grote drum het slagritme aangeeft.
Akaroa is begonnen als een franse nederzetting. Daar refereren ze nog graag aan. De straatnamen zijn frans, de restaurants hebben een franse naam, de politie zit in een gebouw waar heel groot Gendarmerie op staat en zo nog meer.
Het was zondag dus was er een soort marktje met kraampjes uitsluitend gericht op toeristen. Dit is een filiaal van de Winkel van Sinkel. (petten afdeling).
Kennelijk zetten ze hier ook een Sara wanneer een vrouw 50 wordt. Deze Sara is al een beetje uit elkaar gevallen.
Restaurant met leuke entree.
Kan het Franser?
Flinke villa in franse stijl.
Een bronzen Jan Asselbergs staat nog mensen te portretteren.
Uitzicht vanaf de camping.
De rede van Akaroa.
De cruise passagiers moeten gelukkig weer op tijd aan boord zijn voor het avondeten.
In Christchurch hebben ze een brug met erebogen om de slachtoffers van WO1 te herdenken in plaats van een tabernakel met soldaat plus geweer.
De toeristentram van Christchurch; deze heeft hier ook metterdaad dienst gedaan.
Ik rijd een rondje mee.
Er wordt nog een hoop gebouwd en geklust om de puinhopen van de aardbeving weg te werken.
What were they thinking? toen ze die nieuwe kolos tegen het grappige oude postkantoor aanplakten.
De centrale kathedraal is nog een puinhoop. Een half jaar geleden zijn ze hert eens geworden over de financiering van de restauratie. Het gebouw is eigendom van de anglicaanse kerk maar die heeft geen geld voor de restauratie. De staat en monumentenzorg springen nu bij.
Het vreemde beeld bij de kerk is er goed vanaf gekomen.
Her en der zijn al wat gezellige terrasjes te vinden.
Het nieuwe museum voor schone kunsten.
Met een echte Rembrandt.
En een erg mooi schilderij van een van zijn leerlingen (Dou)
Veel schilderijen van Van der Velden; hier een begrafenis op Marken.
De meeste lokale kunst is Rommel maar dit werk bevalt me wel.
Mooi of niet, ook dit heeft kwaliteit.
Meer iets voor een fantasie strip.
Het absolute dieptepunt; de vormpjes die kinderen in een bal moeten frummelen maar dan een halve meter groot.
Het museum mag er van binnen best wezen.
Dat geldt ook voor de nieuwe delen van het winkelcentrum.
Maar veel leven zit er niet in.
Vanuit Chistchurch zijn verschillende expedities richting zuidpool vertrokken; dit is een van de helden.
In de botanische tuin staat nog wat te bloeien.
Als ook enorme bomen.
In dit huisje werden de kompassen van beroemde zuidpoolexpedities geijkt.
Rens tussen de veldbloemen.
De gids die nu iemand anders op de foto zet.
Een heel zeldzame bloem uit Chili.
De rivier de Avon.
Het Canterbury museum is goed opgezet met indelingen naar tijd en onderwerp. Hier het leven van de eerste Maori's in NZ zo'n 700 jaar geleden.
Portret van een Maori uit 1769.
Een Chinese vaas.
Een kamertje gevuld met kostbare schelpen, overgenomen van een oude verzamelaarster.
Een Dino voor Teun.
Een mummie, ingebracht door een van de initiatiefnemers van het museum.
Het eerste voertuig dat de zuidpool bereikte.
Een afzonderlijk museum geeft aandacht aan het leven van de NZ natuurkundige Rutherford, een van de opstellers van het atoommodel.
Hier een filmpje van een van zijn experimenten afgespeeld in het keldertje waar ze metterdaad werden uitgevoerd.
Alle oude gebouwen lijken. wat betreft stijl en materiaalgebruik erg op elkaar.
Comments
Post a Comment